google-site-verification: google323f5cf7684b04dc.html

منوی کاربری

دوتار خراسانی ثبت جهانی یونسکو شد

دوتار خراسانی  ثبت جهانی یونسکو شد

سازمان آموزشی، علمی‌ و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) هفته گذشته مهارت ساخت و نواختن دوتار خراسان را به عنوان یک میراث جهانی ثبت کرد.

 عثمان خوافی 
 عثمان محمدپرست، معروف به عثمان خوافی از استادان دوتار نوازی خراسان است 
 
 این ساز، که پیشینه‌ای چند هزار ساله دارد، دیگر فقط یک ساز فولکلوریک روستایی یا شهری ایرانی نیست، بلکه حالا هنرمندان ایرانی با دوتار، ردیف‌های موسیقی ایرانی را زینت‌بخش کنسرت‌های بزرگ‌ترین گروه‌های موسیقی اروپایی می‌کنند. بسیاری از گروه‌های موسیقی غربی، چند وقتی است که به تلفیق آوا و نواهای ایرانی با موسیقی خودشان بسیار علاقه‌مند شده‌اند. گروه آلمانی «شیلر» از جمله این گروه‌هاست، که از یلدا عباسی، خواننده و نوازنده دوتار ایرانی، برای همکاری دعوت کرده است. یلدا ۳۲ ساله است، در شیروان متولد شده است و در قوچان به جوانی رسیده است. او که از کردهای کرمانج مقیم خراسان است، موسیقی را ابتدا از مادرش آموخته است که پیش از انقلاب، در برنامه‌های «رادیو و تلویزیون ملی» آن دوران، با نام هنری «»گلچهره آواز می‌خوانده است.
یلدا می‌گوید، ماه‌بانو عباسی، یا همان بانو شیروانی، عمه پدرش است که از هنرمندان معروف زمان خود، و به «قمر خراسان» معروف بوده است. بانو سیما بینا همیشه از او به عنوان کسی یاد می‌کند که عشقش به موسیقی خراسان و مهارتش را در آن زمینه، از او تاثیر گرفته است. 
 
دوتار در اغلب خانه‌های خراسانی، به ویژه در قوچان، یافت می‌شود. پدر او هم کمی ‌می‌نواخته و همین، نخستین انگیزه‌های او برای نواختن این ساز می‌شود. در دوران نوجوانی با نوازندگان بزرگ دوتار در قوچان آشنا می‌شود، مخصوصا آن روزهایی که جشنواره « پیران چنگی» برگزار می‌شد و استادان بنام خراسان، از جمله حاج قربان سلیمانی، آبچوری، ببی و سهراب «بخشی» با دوتار‌هاشان جادو می‌کردند.
در چنین فضایی، او هر روز دوتارش را که از قد خودش بلندتر بود، روی دوش می‌انداخت و به کارگاه بسیار کوچک استاد مجید احمدی می‌رفت تا درسی نو بیاموزد.
چند فرهنگی بودن شمال خراسان به سبب وجود اقوام کرد و ترک، از ویژگی‌های منحصربه‌فردی است که باعث شده است تا موسیقی نواحی این منطقه خاص، و استادان بنام، آثار فاخر و بی‌نظیری تولید کنند. یلدا هم شاگرد همین استادان می‌شود.
او می‌گوید: «من برای یادگیری موسیقی مقامی ‌به محضر برخی استادان این ساز در روستاهای قوچان می‌رفتم. از جمله آقایان مجید احمدی، اباصلت راستگو، محمد یگانه، رمضان بردری، و مجتبی‌خان قیطاقی، که استادان دوتار بودند. متاسفانه امروز بیشتر استادان قدیمی ‌یا از دنیا رفته‌اند، و یا اصلا شرایط خوبی ندارند.»
رضا شاکری، حمیدرضا نوربخش و پرواز همای هم از دیگر استادان آواز هستند که هر یک از آنان تاثیر بسزایی در رشد او داشته‌اند.
یلدا عباسی
 
منبع خبر: نشریه اینترنتی Independent Persian 
 
 
 
 
 

نظرات کاربران پیرامون این مطلب

انصراف از پاسخ به کاربر
 
بهرنگ